اولین لینکستان نجومی ایران با نام آسترولینکس راه اندازی شد.
برای ثبت سایت خود در این سایت ابتدا باید عضو شده و بعد از آن هر مقدار سایت نجومی دلخواه خود را در این سایت به نمایش بگذارید.
وبسایت ایرنجوم راه اندازی شد!!
در این وبسایت اخبار و مقالات نجومی و مباحث مربوط به نجوم مطرح شده است
از امکانات این سایت می توان به سیستم عضوگیری مجانی و ارسال خبرنامه و... اشاره کرد
برای ورود به سایت ایرانجوم اینجا را کلیک کنید.
حتما درباره صفر مطلق شنیدهاید، تقریبا 273 درجه سانتیگراد زیر صفر. آیا میدانید ...
تا آنجا که می دانیم بشر در همه دوران ها، حرکت اجرام آسمانی را
پیگیری می کرد اما نگرش ما نسبت به این اجرام آسمانی از 400 سال گذشته که
گالیله با استفاده از تلسکوپش به بررسی آسمان پرداخت، به طور کامل تغییر
کرده است. به مناسبت بزرگداشت چهارصدمین سال ابداع تلسکوپ، به معرفی 10
تلسکوپ برتر تاریخ اخترشناسی که در زمین یا آسمان مستقر است، می پردازیم...
دایرة البروج چیست؟
دایرة البروج مسیر ظاهری در آسمان است که توسط خورشید در طی یک سال پیموده می شود به عبارت دیگر ...
شاتل فضایی چیست؟
شاتل در لغت به اتوبوسهایی اطلاق می شود که در یک مسیر مشخص رفت و آمد می نمایند. آن ها اتوبوسهایی هستند که برای حمل انسان،محموله های فضایی و بردن ماهواره به فضا،توسط اداره هوانوردی و فضایی ملی ایالات متحده آمریکا(NASA ) در دهه هفتاد میلادی طراحی شده است.
ادامه مطلب ...بامداد روز 20 دسامیر سال 2007، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، قطعنامه شماره 200/62 ، که از سوی ایتالیا به عنوان زادگاه گالیله، برای نامگذای سال 2009 به نام سال جهانی نجوم ، تقدیم این مجمع شده بود را با اتفاق آرا تصویب کرد. در این قطعنامه رئوس اصلی و دلایل این نامگذاری مطرح شده است. با توجه به اینکه این سند بین المللی، چهارچوب فعالیتها و هدف گذاریهای عالی در این خصوص را مطرح می کند بد نیست قبل از هر برنامه ریزی در خصوص این سال این سند را بخوانیم تا فعالیتهایمان را با روح این سند تطبیق دهیم.
متن قطعنامه شماره 200/62 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در باره اعلام سال 2009 به نام سال جهانی نجوم، مصوب شصت و دومین مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تاریخ 20 دسامبر 2007
مجمع عمومی
با یاد آوری قطعنامه 185/61 مصوب 20 دسامبر 2006 در باره نامگذاری جهانی سالها،
با توجه به اینکه ستاره شناسی یکی از قدیمی ترین علوم پایه بوده و در گذشته و حال ،به طور بنیادین در تحول و رشد دیگر علوم و کاربردهایشان در عرصه ای وسیع، نقش ایفا نموده است،
با قبول این موضوع که رصدهای اخترشناسی به گونه ای ژرف بر توسعه علم ، فلسفه، فرهنگ و درک عمومی از کیهان، تاثیر داشته است،
افزون بر آن، با در نظر گرفتن اینکه علی رغم وجود علاقه عمومی به موضوع ستاره شناسی، اغلب، دسترسی سودمند عامه مردم به اطلاعات و دانش های مرتبط با این حوزه همراه با دشواری است،
با آگاهی از اینکه هر جامعه ای دارای افسانه های متعدد، اساطیر و سنت هایی در ارتباط با آسمان ها ، ستاره ها ، و سیارات است که بخشی از میراث فرهنگی ان جامعه محسوب می شود،
با استقبال از قطعنامه 33c/25 مورد تصویب کنفرانس عمومی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) مصوب 19 اکتبر 2005، برای بیان حمایت از اعلام سال 2009 به عنوان سال جهانی نجوم ، با تاکید بر نقش علوم ستاره شناسی و تاثیر آنها بر دانش و توسعه ،
با اشاره به این موضوع که مجمع جهانی نجوم، از سال 2003 از این ابتکار حمایت کرده و فعالیت خود برای تضمین تاثیر بیشتر آن اعلام کرده است،
با قانع شدن نسبت به این موضوع که این سال می تواند نقشی مهم ، شایسته عنوانی که دارد، را در برانگیختن توجه عموم به اهمیت ستاره شناسی و علوم پایه در توسعه پایدار ایفا کند و با توجه به اشتیاقی که دانش ستاره شناسی بر می انگیزد، باعث ترویج دست یابی به آگاهی جهانی در باره علوم بنیادین شده و حمایتی که از آموزش علوم به شیوه رسمی و غیر رسمی در مدارس ، مراکز علوم و موزه ها و دیگر مراکز مرتبط خواهد نمود و نقشی که در دراز مدت در برانگیختن دانش آموزان به ادامه تحصیل در حوزه های علوم و فناوری ایفا خواهد نمود و پشتیبانی که از مفهوم و رشد سواد علمی خواهد نمود،
1) تصمیم گرفته شد تا سال 2009 به نام سال جهانی نجوم نامگذاری شود
2) سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد به عنوان سازمان راهبردی و کانون فعالیتهای این سال برگزیده شد تا بر اساس ظرفیت های خود به سازمان دهی این سال و فعالیتهایی که در طی این سال برگزار خواهد شد بپردازد و برای این منظور از همکاری تمام سازمانهای مرتبط در سیستم سازمان ملل متحد، مجمع جهانی نجوم، سازمان رصدخانه جنوبی اروپا و انجمن ها و گروههای نجومی در سراسر جهان بهره گیرد. و این موضوع در نظر گرفته شود که فعالیتهای این سال بر مبنای همکاری های داوطلبانه ،حتی در مورد موارد در پیش نام برده شده، صورت خواهد پذیرفت.
3) به تمام دولت های عضو، سیستم سازمان ملل متحد و همه دیگر بازیگران این حوزه توصیه می شود که از فرصت این سال برای ترویج فعالیتهایی در تمام سطوح استفاده کنندکه با هدف افزایش توجه عموم به اهمیت علوم ستاره شناسی و ترویج و ارتقای دسترسی عموم به آگاهی های جدید و تجربیاتی در رصدهای نجومی، ممکن است شکل بگیرد.
زندگی
روی کره ی زمین از3/5 تا 4/5 میلیارد سال پیش آغاز شد.بود دانشمندان به
این نتیجه رسیده اند که ملکول های حیات ممکن است از طریق یک ستاره ی
دنباله دار به زمین رسیده باشدند.البته فرضیه ی دیگری نیز حاکی از آن است
که مواد خام روی زمین ممکن است پس ازطی چندین واکنش عامل ایجاد حیات روی
زمین شده باشند.
گروهی از دانشمندان بر این باورند که مواد معدنی آب
اقیانوس ها وارد جلگه ها شده وسپس در نتیجه ی تابش نور خورشید ملکول های
ابتدایی حیات شکل گرفتند.و گروهی دیگر نیز معتقدند که حیات ابتدایی روی
زمین در گل ولای ته اقیانوس ها شکل گرفته است.حال کمی منظومه ی شمسی را
بررسی می کنیم.
اروپا:همانطور که می دانیم یکی از قمر های مشتری اروپا
است دانشمندان بر این باورند که در زیر لایه های یخی این قمر اقیانوس وجود
دارد بنابراین امکان وجود یک حیات ابتدایی در این قمر وجود دارد.
مریخ:طبق
تحقیقات انجام شده حدود چهار میلیارد سال پیش مریخ دارای آب وهوای گرم و
مرطوب بوده است بنابراین احتمال وجود حیات اولیه در آن زمان بوده
است.تصاویر ارسالی ماهواره ها از سطح مریخ جاری بودن کانال های آب روی
سطح این سیاره را در گذشته های بسیار دور تایید می کند.
زهره:زهره سیاره ای بسیار داغ است و دمای سطح آن به دلیل خاصیت گلخانه ای جو این سیاره از عطارد نیز بیشتر است .
تیتان:همانطور
که می دانیم در ژانویه ی سال 2005 کاوشگر هویگنس روی سطح تیتان فرود
آمد.تصاویر ارسالی هویگنس به زمین نشان گر وجود متان فشان ها و کانال
هایی روی سطح این سیاره بود.شرایط این قمر مانند وقتی است که حیات روی
زمین در حال شکل گیری بود.اما چون خورشید از این قمر بسیار دور است تنها
راه شکل گیری حیات روی سطح این قمر به وجود آمدن انرژِی در واکنش های
شیمیایی رخ دهنده ی این این قمر است.آخرین تصاویر ارسالی از کاسینی نیز
وجود دریاچه های حاوی متان را در این قمر اثبات می کند.
اگر به زمین
بنگریم می بینیم که مقدار زیادی از سطح این سیاره از آب پوشیده شده است و
تمام واکنش های حیات در حضور این ماده انجام می شود بنابراین آب عامل اصلی
شکل گیری حیات روی کره ی زمین بوده است.
آیا حیات بدون نور خورشید امکان پذیراست؟
تحقیقات
نشان داده است که گونه ای میکروب ها در زیر پوسته ی زمین یعنی در عمق 5
کیلومتری زیر زمین زندگی می کنند و این میکروب ها از ترکیبات کربنی تغذیه
می کنند و این ترکیبات کربنی حاصل واکنش مونوکسید کربن و آب هستند.با این
ایده می توان بیان کرد که ممکن است نوعی حیات ابتدایی روی مریخ و قمر های
مشتری و زحل وجود داشته باشد.
چه گرما وسرمایی برای شکل گیری حیات لازم هستند؟
تحقیقات
نشان داده اند که در درماهای بالا مانند 120 نوعی میکروب ها که آن ها را
ترموفیل می نامند در آب در واکنش هایی شرکت می کنند این نوع میکروب ها را
می توان در چشمه های آب گرم مشاهده کرد.همچنین در تحقیقی از دانشگاه
پنسیلوانیا نشان داده شد که میکروب های ابتدایی در تکه های بزرگ یخ یا
آِیس برگ که در قطب هستند زندگی می کنند.این میکروب های ابتدایی به منظور
اینکه یخ نزنند از خود ترکیباتی تولید می کنند و چنین ترکیباتی ملکول های
آب را به کریستال تبدیل می کنند.برخی دانمشمندان بر این باورند که ترموفیل
ها حیات ابتدایی را روی زمین به وجود آورده اند.
آیا DNA برای شکل گیری حیات لازم است؟همانگونه
که می دانیم DNA از دو رشته تشکیل شده است در این رشته ها باز ها ازت
فسفر و مواد دیگر وجود دارند. تمام صفات ارثی یک شخص روی DNA قرار گرفته
اند.اگر شرط تشکیل حیات فقط DNA باشد بنابراین تنها روی سیاراتی ممکن است
که دارای فسفر و ازت باشند.
بنابراین بررسی در مورد حیات در ورای زمین
از مطالعه در باره ی چگونگی پیدایش حیات روی زمین آغاز می شود و اگر آن
را به خوبی دریابیم می توانیم آن را به مناطق دیگر عالم تعمیم دهیم.
۱.برای دریافت تصاویری از سیارات اینجا را کلیک کنید.
۲.برای دریافت تصاویری از سیارک ها و زحل اینجا را کلیک کنید.
نظرهایتان یادتون نره!
اطلاعات جدید تلسکوپ فضایی چاندرا مدارکی جدید مبنی بر چگونگی تشکیل کوازارها بدست آورده است. کوازارها زمانی تشکیل می شوند که گازها به سوی سیاهچاله ها روان می شوند و با مقدار انرژی بسیار زیاد و قدرتنمندی از آن خارج می شوند. از 40 سال پیش که کوازارها کشف شدند اخترشناسان در پی بررسی وضعیت این زایش بسیار نیرومند بوده اند. تصویر فوق نیز نمایی هنری اما با داده های علمی از این کوازار در مرکز کهکشان است. گازها از مرکز کهکشان با سرعت زیاد، همچون بادهایی عظیم خارج می شوند. این کوازار با نام 4C37.43 شناخته می شود و در صورت فلکی عوا واقع شده است. گازهای داغ، تولید پرتو ایکس را در بر دارند که چاندرا آنها را ثبت کرده است، از سوی دیگر جرمی با نام 3C249.1 مدارکی محکم مبنی بر وجود بادهای قدرتمند را نشان می دهد.
منظومه شمسی ما با بیشتر منظومه های سیاره ای شناخته شده در اطراف ستاره های دیگر تفاوت دارد، چون به شیوه دیگری شکل گرفته است. اگر چنین باشد، سیارات زمین مانند بسیار نادر هستند. اخترشناسان پس از بررسی مشخصات حدود 100 منظومه سیاره ای و بررسی دو روش شکل گیری سیارات اعلام کردند که منظومه شمسی ما به راستی مظومه ای خاص است. در منظومه ما مدار همه سیارات بزرگ، تقریبا دایره ای است و چهار سیاره غولپیکر در فاصله زیادی از خورشید قرار دارند. اما بیشتر سیاره های فرا خورشیدی کشف شده غول های مشتری مانند هستند که به ستاره مادرشان نزدیک اند و مدارشان، بیضی بسیار کشیده ای است. دو توضیح برای این یافته ها وجود دارد. اول اینکه احتمالا فرایندهای شکل گیری سیارات متعدد است و فرض اخترشناسان مبنی بر اینکه همه سیارات مثل هم شکل می گیرند اشتباه بوده است. در شبیه سازی شکل گیری سیارات منظومه شمسی، سیارات غولپیکر همچون مشتری، با گرد آمدن گاز در در اطراف هسته های سنگی – صخره ای (مانند زمین) شکل می گیرند. این هسته اولیه در محیط سرد دور از ستاره در ابر اولیه، با گرانش خود، گازها را به طرف خود می کشد و لایه ی ضخیمی از گاز اطراف ستاره، هسته را می پوشاند. اما نزدیکتر به ستاره به دلیل حرارت بالا و بادهای شدید خورشیدی، هسته های صخره ای توان به دام انداختن گازها را ندارند و به شکل سیارات زمین مانند باقی می مانند.
نظریه پذیرفته تر این است که سیارات غولپیکر فراخورشیدی، مستقیما از رمبش گرانشی گازها شکل می گیرند. در این داستان هسته های صخره ای سیارات زمین مانند، اصلا شکل نمی گیرند. اگر این نظریه برای همه سیاره های فراخورشیدی درست باشد، پس بیشترشان سیاره زمین مانندی که بتواند میزبان حیات آشنای ما باشد، ندارند. البته نتیجه هنوز قطعی نیست و شاید توضیح دیگری برای تفاوت های ظاهری میان منظومه های فراخورشیدی باشد. ماهیگیری را تصور کنید که نتیجه می گیرد همه ماهی ها بزرگتر از 10 سانتی متر هستند، چون این مقدار اندازه شکاف های تورش است. این شاید همان اتفاقی باشد که برای جستجوگران سیاره های زمین مانند می افتد. ابزارهای ما هنوز نتوانسته اند این سیارات خرد را بیابند. شاید حدود 3 تا 4 سال دیگر وقت لازم باشد تا اخترشناسان به قدرت رصدی مناسبی دست یابند که بفهمند کدام نظریه درست است.
مطالعات جدید عنوان می کنند زمانیکه ماده توسط سیاهچاله
بلعیده می شود ، ممکن است به درون کیهانی دیگری که داخل
سیاهچاله قرار دارد فرو بریزد یا درون گذرگاه کرم چاله مانندی
که به سیاهچاله دیگری ارتباط دارد به دام بیافتد.
یکی از یزرگترین اسرار علم فیزیک این است که چه چیزی درون یک سیاهچاله وجود دارد. فرضیه ای که وجود سیاهچاله ها را پیش بینی کرد – نسبیت عام- عنوان می کند که تمام مواد درون سیاهچاله با فشرده شدن تبدیل به یک نقطه مرکزی با چگالی بینهایت می گردند که "تکینگی" نامیده می شود. کریستین بوهمر از دانشگاه لندن می گوید" اما بعد از آن همه چیز از نظر ریاضی تجزیه و خرد می شود. ما می خواهیم که این "تکینگی" از پدیده سیاهچاله حذف شود".
پژوهشگران زیادی بر این عقیده هستند که یک فرضیه جدید و جهانشمول که گرانش و تاثیرات کوانتمی را به هم پیوند دهد قادرخواهد بود این موضوع را حل کند. فرضیه تار از شناخته شده ترین این جایگزین ها می باشد.
اما بوهمر و همکاران وی از فرضیه دیگری بنام " گرانش کوانتوم حلقوی" استفاده می کنند که رقیب فرضیه تار می باشد. بر اساس این فرضیه فضا-زمان بعنوان شبکه ای از حلقه های انتزاعی تعریف می شود که بخش های کوچکی از فضا را به هم متصل می کنند.
قبلا از فرضیه گرانش کوانتوم حلقوی در مقابل ایده تکینگی استفاده شده بود. این فرضیه پیشنهاد می کند که بجای یک مهبانگ ، کیهانی اولیه دچار رمبش شده و سپس طی یک "جهش بزرگ" به سمت بیرون منفجر شد.